ضریب اصطکاک آن بسیار کوچک است، فقط 1/5 ضریب اصطکاک پلی اتیلن، که یکی از ویژگی های مهم سطوح پرفلوئوروکربن است. و چون نیروی بین مولکولی زنجیره فلوئور-کربن بسیار کم است، PTFE غیر چسبنده است.
PTFE عملکرد مکانیکی خوبی را در محدوده دمایی گسترده ای از -196~260 درجه حفظ می کند و یکی از ویژگی های پلیمر پرفلوئوروکربن این است که در دمای پایین شکننده نیست.
PTFE چگالی بالایی دارد که 2.14-2.20g/cm3 است، تقریباً هیچ جذب آب ندارد و نرخ جذب آب تعادلی کمتر از 0.01٪ است.
PTFE یک پلیمر معمولی نرم و ضعیف است، نیروی گرانشی متقابل بین ماکرومولکول ها کم است، سختی، سختی و استحکام کم است و تحت تنش طولانی مدت تغییر شکل می دهد.
PTFE هنگام بارگیری آسان است و یک پلاستیک معمولی با جریان سرد است. خزش PTFE با تنش فشاری، دما و بلورینگی متفاوت است و دماهای بالاتر باعث افزایش خزش می شود. تبلور PTFE بین 55٪ و 80٪ است و خزش بیش از 2٪ نیست. زمانی که بلورینگی زیر 55 درصد و بالای 80 درصد باشد، متغیر خزش به سرعت افزایش می یابد.
ویژگی های عالی PTFE از نظر عملکرد مکانیکی این است که ضریب اصطکاک کوچک است، بین {{0}}.01 و 0.10 که کوچکترین ضریب اصطکاک در بین مواد پلاستیکی موجود و حتی تمام مواد مهندسی است.
ضریب اصطکاک PTFE با افزایش سرعت لغزش افزایش مییابد، و زمانی که سرعت خطی به بیش از {{0}} میرسد، بیآشوب میشود.5-1.0m/s. علاوه بر این، ضریب اصطکاک استاتیکی کوچکتر از ضریب اصطکاک دینامیکی است و از این ویژگی می توان در ساخت بلبرینگ استفاده کرد تا مقاومت راه اندازی آن را کاهش داده و از شروع تا کار بسیار پایدار کند. ضریب اصطکاک PTFE با افزایش بار کاهش می یابد و زمانی که بار به بیش از 0.8MPa می رسد ثابت می ماند. در سرعت ها و بارهای بالا، ضریب اصطکاک PTFE کمتر از 0.01 است.
از دمای بسیار پایین تا نقطه ذوب PTFE، ضریب اصطکاک تقریبا ثابت است و تنها زمانی که دمای سطح بالاتر از نقطه ذوب باشد، ضریب اصطکاک به شدت افزایش می یابد. به دلیل گرانش بین مولکولی کوچک، PTFE سختی کمی دارد و به راحتی توسط مواد دیگر پوشیده می شود. با این حال، تا زمانی که زبری سطح مواد ساینده مناسب باشد، میزان سایش PTEF را می توان به میزان متناسب کاهش داد.
